Εύχομαι να μεν τύχει ποττέ σε κανένα. Τζιαι όποιου του τύχει, μακάρι να έβρει τον δρόμο του πίσω, τζιαι να μην μείνει παγιδευμένος στην μαύρη τρύπα που έππεσε.

Αγαπημένο φαγητό:  σουβλάκια

Αγαπημένο άρωμα:  ματσικόριδο

Αγαπημένο γλυκό:  εν θα εμπορούσα ποττέ να θκιαλέψω! Σοκολάτα, cheesecake κλπ

Αγαπημένο ποτό:  frappuccino caramel

Αγαπημένο βιβλίο: Μικρός Πρίγκιπας

Αγαπημένη έξοδος:  οπουδίποτε με τους κολλητούς

Αγαπημένο τραγούδι:  Iris

Αγαπημένη σειρά:  Friends

Αγαπημένη διαδρομή:  δρόμος ανάμεσα στην κοιλάδα των Κέδρων!

Για αυτό το γράφω. Πρέπει να τα καταφέρω. Ευχηθείτε μου καλή τύχη. Μακάρι να με βοηθήσει γιατί είμαι βόρτος ααα.

Άτε 1,2,3! τζιαι ο Θεός βοηθός!

Μέσα σε 1 χρόνο έκαμα φιλίες που ακόμα τζιαι αν δοκιμάζονται καθημερινά, πιστεύω τζιαι ελπίζω ότι αντέχουν τζιαι θα αντέξουν. Φιλίες, που είμαι περήφανη να λαλώ πως έχω. Έκαμα ταξίδια που πολλοί μπορεί να μεν έχουν την ευκαιρία να κάμουν ποττέ, τζιαι εγνώρισα ανθρώπους που πολλοί εν θα γνωρίσουν ποττέ.

Σε τούτον το χρόνο εγέλασα, έκλαψα, ενθουσιάστηκα, απογοητεύτηκα, αλλά το σημαντικότερο εν ότι έμαθα. Γιατί το 2011 εμένα έμαθε μου πολλά πράματα, τζιαι τις γνώσεις που απέκτησα εύχομαι να μεν τις χάσω ποττέ. (π.χ. τις ξυτιμασχιές στα Τούρκικα )

            Ο πρόεδρος μας χαρακτηρίζει τον χρόνο ως τον χειρότερο, τζιαι εν θα πω ότι έχει άδικο γιατί τα γεγονότα που έγιναν σε παγκόσμιο επίπεδο ήταν απαίσια. Αλλά για μένα τούτος ο χρόνος ήταν ο καλύτερος της ζωής μου. Διώ του ένα 11 που τα 10. Μπορεί στο σχολείο να μεν τα πάω τόσον καλά, μπορεί να κάμνω φυσική 6ώρο, μπορεί να έβαλα τζιαι κιλά, αλλά για μέναν ακόμα τούτος ο χρόνος εν δε πεστ!

Εύχομαι το 2012 να φανεί αντάξιο του προηγούμενου του χρόνου για μένα, τζιαι για όσους το 2011 εν τους έδωκε όσα απλόχερα μου εχάρισε, το 2012 να εν ο δικός τους καλύτερος χρόνος. Μακάρι, ο νέος χρόνος να έχει τις διπλάσιες στιγμές ευτυχίας και το ¼ των στιγμών δυστυχίας του 11.

Η υγεία ενεν μόνο σωματική, αλλά τζιαι ψυχική. Τζιαι αν με ρωτάς η ψυχική υγεία μπορεί να εν ΤΣΑΣ πιο σημαντική που την σωματική. Βασικά η μια εξαρτάται που την άλλη. Άμαν εν άρρωστη η ψυχή προκαλεί αρρώστια τζιαι στο σώμα. Αλλά το αντίθετο εν συμβαίνει πάντα. Βλέπεις το μυαλό έχει τον έλεγχο του σώματος μας. Άρα άμαν κάτι το βασανίζει, τούτο το κάτι μεταφέρεται τζιαι στο υπόλοιπο σώμα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

 Για παράδειγμα, η μη υγιείς σχέση με το φαί . Το μυαλό των ανθρώπων που έχουν τούτο το πρόβλημα μπορεί να τους λαλεί να φαν γιατί πεινούν τζιαι γιατί αρέσκει τους το φαί παραπάνω που το υγιείς όριο. Τρων τρων τρων, τζιαι έρκεται η φάση που εσπάσαν, τζιαι εν αντέχουν άλλο. Τζιαι αλλό λίον εννά κάμουν εμετό. Μετά, θωρούν τον εαυτό τους στον καθρέφτη τζιαι νιώθουν ο πιο βόρτος άνθρωπος στον κόσμο. Τζιαι σκέφτουνται ότι εν καλή ιδέα να παν να κάμουν εμετό τζιαι να τα φκάλουν τούτα ούλλα που εφάν! Έτσι, κάμνουν κακό στο σώμα τους.

Τέλος πάντων. Το σημαντικό μάθημα της ημέρας εν ότι το ξέρουμε ότι η υγεία εν πιο σημαντική που ούλλα αλλά, ως ανθρώποι, πάντα ξιάννουμεν το, παραμελούμεν το, ώσπου να μεν είμαστε υγιείς τζιαι να τραβούμε τα μαλλιά μας ύστερα.

Εγώ, εν έχω καμιά που τα 2 είδη υγείας τζιαι προς το παρών τραβώ τα μαλλιά μου.

Σας αφήνω με αγάπη. Καλά Χριστούγεννα σε όλους σας! Εύχομαι το χαμόγελο να μεν λείψει που τα πρόσωπα σας στιγμή τζιαι να είσαστε ευτυχισμένοι! Να περάσετε τις μέρες τούτε ποιοτικά, με ανθρώπους που αγαπάτε τζιαι θέλετε πραγματικά να είσαστεν κοντά τους.

Τούτο που έμεινεν εν το κομμάτι μου, έτσι για να το ξέρετε…

Αγαπητέ μπλόγκερ, με περηφάνια σου παρουσιάζω το δώρο σου και σου εύχομαι να το απολαύσεις ακράδαντα!

Τζιαι τι άλλο θα εζητούσε ένας αποελλίστας;; οέο; Παρόλο που δεν την υποστηρίζω την ομάδα σου, έκλαια τζιαι έθελα η δική μου να φτάσει σε έτσι σημείο!!!

Άτε με το καλό να πάεις, να έβρεις τζιαι καμιάν ωραία Γαλλιδούλα, τζιαι αφήνω σε να μου φέρεις τζιαι μένα έναν Γάλλο πίσω. Ωραίον όμως α!! 

Καλά Χριστούγεννα Dreamer!!!!! Ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος!!!

Εν το λαλώ για να το παίξω έξυπνη ή ότι θωρώ μπροστά που τον κόσμο κλπ. Εν θα το κρύψω πως τζιαι εγώ επέρασα μιαν ηλικία που εμπλέχτηκα κάπως σε έτσι θέματα. Μετά άκουσα για κάτι σημαίες να κρούζουν, τζιαι κάτι ανθρώπους να φκάλουν τα μάθκια τους τζιαι επαρέτησα. Ασπούμε σοβαρομιλούμε τωρά; Πε αλήθκεια! Γίνετε να καθούμαστε να σκοτωνούμαστε για ομάδες; Για το ποιος εν Έλληνας τζιαι ποιος Τούρκος; Για το ποιος επρόδωσε πραγματικά την Κύπρο;

•  Να αποκαλούμε την Ελλάδα μητέρα πατρίδα τζιαι να φιλούμε το χώμα της. Να υμνούμε την γαλανόλευκη αλλά για την κυπριακή ούτε λόγος; Να θέλουμε να πεθάνει ο πρόεδρος τζιαι τα κουμμούνια; Να θέλουμε ένωση το 2011. ΕΛΕΟΣ.
•  Τζιαι μετά η άλλη πλευρά που θέλει να κρούζει ελληνικές σημαίες, (τζιαι ανθρώπους μερικές φορές), που θέλει να πεθάνουν οι φασίστες. Υποστηρίζουν πως είμαστε καθαρότατα Κυπραίοι, (άσχετο πως που πάνω μας ερέξαν ούλλοι οι λαοί τζιαι είμαστε μια μιξ σπέσιαλ), ότι ουδέποτε είμασταν Έλληνες. Τζιαι μεν σου πω να λαλούν ότι εγώ μιλώ κυπριακά τζιαι όι ελληνικά! (έχουμε τζιαι δική μας γλώσσα τωρά! Εμείς την εφκάλαμε.)

Τζιαι εγώ ρωτώ σε φίλε μου γιατί να μείνω δαμέ; Όπου τα λάθη του παρελθόντος επαναλαμβάνονται συνέχεια; Που φανατίζουν τους νέους άμπα τζιαι ενωθούν ποττέ! Αγαπώ την χώρα μου, πάρα πολλά. Εν μια πανέμορφη χώρα που επέρασε πολλά εξαιτίας μας, των ίδιων της των κατοίκων. Λυπούμαι που το λαλώ αλλά τούτη η χώρα αν τζιαι έχει υπέροχους τόπους τζιαι λαμπρή ιστορία εν μπορεί να μου προσφέρει πολλά. Γιατί ο κόσμος της εν μαννός τζιαι φανατισμένος. Τζιαι ίσως η καλύτερη λύση εν η μετανάστευση για τους νέους μας. Δυστυχώς εν θωρώ φως στην άκρη του τούνελ.

Ευχαριστώ φίλε mishare για το έρεισμα που μου έδωκες να γράψω τούτο το ποστ. Είσαι μεγάλος.

Τέλος πάντων. Έβαλα τον παπά μου να μου γοράσει τον Ρούντολφ σε dvd για να τον δούμε την παραμονή οικογενειακώς. Δηλαδή εν έχει λάθος να κάθεσαι με το τζάκι σου, την κουβερτούα σου, το τσάι σου τζιαι να θωρείς τον Ρούντολφ την παραμονή. Θυμούμαι που ήμουν μωρό τζιαι αν δεν εθορούσαμε την κασέτα του Ρούντολφ εν εγύριζεν η μέρα να μπουν τα Χριστούγεννα! Μια χαρά που έκαμα που ο Άγιος Βασίλης έφερε μου την συγκεκριμένη κασέτα… Έκαμνα πάρτι 1 εφτομά!

Τούτο κάμνει με να σκέφτουμαι πόσον πιο καλά επερνούσαμεν εμείς παρά τα μωρά τωρά. Ασπούμε ακούω κάτι μωρά 6 χρονών να θέλουν κινητό, laptop, xbox κλπ. Κανένας εν θέλει μια μάππα να παίξει, ή μια κούκλα πιλέ μου, ένα επιτραπέζιο! Όι, ως τζιαι τα επιτραπέζια τωρά εκάμαν τα ηλεκτρονικά! Ούλλα ασπούμε! Εν έχει έτσι πράμα! Εν τζιαι λαλώ, τζιαι εγώ εβιάζουμουν να πίαω κινητό, έθελα που την Πέμπτη τάξη του δημοτικού ασπούμε. Παραδέχουμαι το ότι ήταν αππομάρα. Αλλά εγώ εν εκάθουμουν ούλλη μέρα του θεού πάνω στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Έφκαινα έξω, έπαιζα, επήεννα γυρούς! Τωρά τα μωρά εν πάνω σε οτιδήποτε ηλεκτρονικό τζιαι άμαν κοπεί το ρεύμα έκατσαν την. Τζιαι που εν η επικοινωνία στην οικογένεια; Πούποτε! Ύστερα λαλούμεν πως μπόρουμε να γεφυρώσουμε το χάσμα! Σκατά!

Αν τούτες οι οικογένειες εζούσαν τα Χριστούγεννα όπως εμείς, να κάτσουν ούλλοι μαζί να παίξουν μονόπολη, να δουν καμιά ταινία, εννά εμαθέναν να αγαπούν τις γιορτές για τούτες τις οικογενειακές στιγμές τζιαι όι μόνο για τα δώρα!